Kom terug bij jezelf en geniet van natuurlijk leven in flow

donderdag, 10 augustus 2017 17:32

Wat is er zo beangstigend aan vrouwen die naakt zijn?

Geschreven door
Beoordeel dit item
(1 Stem)

Al ruim tien jaar is er in de zomer een prachtig festival voor vrouwen in Nederland. Georganiseerd voor en door vrouwen. Op een natuurcamping aan een prachtig meer, waar we ons geheel veilig, vertrouwd kunnen voelen in zusterschap. 1 van de dingen die in de loop van de jaren ontstaan zijn, is skinnydippen in het meer, vroeg in de ochtend om lekker wakker te worden. Zo vroeg, rond een uur of 7, zodat er bijna niemand aanwezig is. Een lieve vriendin van mij is hiermee begonnen.

 

Ritueel

Het is vorig jaar spontaan uitgegroeid in een ritueel. Een waterritueel waarin we ook ons vrouwzijn eren, naast het helen en reinigen van onszelf, hetgeen we via het water doorgeven aan de rest van de wereld. We stonden vorig jaar 1 van de laatste dagen met 30 vrouwen naakt om 7.15 ‘s morgens in een cirkel. Alle vrouwen even kwetsbaar en krachtig in hun vrouwzijn. Alle lagen afgepeld, geen schuilen meer, maar glorieus staan voor henzelf, voor hun natuurlijke vrouwelijkheid. Zo ontzettend bijzonder, bijna heilig, zo voelde het voor mij, helemaal omdat ik samen met mijn vriendin dit mocht neerzetten.

In de cirkel maakten de verbinding met ons naakte zelf, elkaar, moeder aarde en het water waar we vlakbij stonden. Daarna heerlijk het water in, in eigen tempo, even lekker zwemmen en vervolgens weer in een cirkel. Tijdens de cirkel praatten over de verbinding die we hebben met elkaar als vrouwen in de cirkel, op het festival en via het water met iedereen op de wereld. Vervolgens zongen we een chant, een lied wat zich steeds herhaalde, een lied over de helende werking van het water, voor onszelf, maar ook voor de anderen op de wereld. Na de chant werd het vrolijk, gingen we heerlijk drummen op het water. Spetteren, lol maken. Ook dit is zo helend, het hebben van plezier. Ook dit werd via het water aan de rest van de wereld doorgegeven. Daarna nog een lied om het af te sluiten. Dan samen uit het water, afdrogen, terug naar het festival en beginnen met de dag.

 

NEE

Zo prachtig dit, zo dankbaar dit te mogen neerzetten. Om vrouwen te laten voelen dat ze er echt mogen zijn, zonder schaamte, maar vanuit liefde voor zichzelf en de ander. Zonder het gevoel te hebben dat je je moet bedekken. Dit jaar willen we dit ook weer gaan doen. We hebben het nu officieel gemaakt. Rituelen zijn geschreven, vrouwen zijn uitgenodigd. Je voelt het zeker al aankomen, het mag niet meer. Wat, het ritueel? Nee, het bloot zijn. Serieus. Ik heb vandaag van de organisatoren van het festival te horen gekregen dat het naakt zijn niet meer mag, niet meer bij de vijver (openbaar natuurgebied), maar ook niet meer op het terrein zelf. Staatsbosbeheer zegt NEE!!!!

De organisatie gaat hierin mee, want de camping is van Staatsbosbeheer en ze zijn bang dat hun vergunning anders ingenomen wordt. Dat begrijp ik volkomen, dat willen we geen van allen. Maar wat ben ik boos, teleurgesteld, verdrietig, moedeloos, afgewezen, alsof ik er niet mag zijn in mijn naaktheid. Maar ik voel me ook rebels. Hier moet ik iets mee, dit wil ik niet over mijn kant laten gaan. Ik wil me niet weer kleiner laten maken, weer laten beknotten en gedwongen worden kleding aan te trekken, terwijl ik dat helemaal niet wil! En niet omdat ik zonodig naakt moet zijn, maar omdat ik naakt wil zijn, mezelf mag laten zien in al mijn pracht, mijn natuurlijke zelf, zonder opsmuk, zonder lagen, zonder mezelf te verstoppen, maar het mag niet.

 

Vrouwelijk naakt in de maatschappij

Dat vind ik zo vreemd. Er is zoveel vrouwelijk naakt op tv, in dagbladen, op internet etc te zien. Porno is overal te vinden, vrouwen staan halfnaakt op de foto bij een auto om deze aan te bevelen. Vrouwen zijn naakt te zien in films. Maar die vrouwen zijn niet natuurlijk, die zijn bewerkt met photoshop. Die zijn ‘mooi’, volgens de standaarden van onze maatschappij. Over het algemeen niets natuurlijk aan, maar wel mooi. Dan mag het blijkbaar wel. En wij zijn dat niet, bijgewerkt, gephotoshopt om te voldoen aan de maatschappelijke standaard. En dan mag het niet, dan komt het te dichtbij, dan wordt er geklaagd en moeten we ons weer verstoppen. Hoe tegenstrijdig is dat. Daar kan ik niet overheen stappen, daar word ik erg boos en opstandig van.

 

Niet meer verboden

Wat nog vreemder is, is dat naakt zijn in de natuur helemaal niet meer verboden is. Er is een wetsartikel over naaktrecreatie, Artikel 430a WvS. In de uitleg daarover staat dat naaktrecreatie op een andere plek, dan het aangewezen naaktstrand gewoon mogelijk en toegestaan is, als de plek geschikt is voor naaktrecreatie. Naakt zijn is anno nu een normaal verschijnsel. Slechts gedrag zou kunnen leiden tot strafbaarheid op andere gronden.

Op priveterrein bepaalt de eigenaar. Staatsbosbeheer is de eigenaar van de camping, dus zij bepalen. Maar op terrein wat voor openbaar verkeer bestemd is (ook hier is Staatsbosbeheer eigenaar), een meertje in een openbaar natuurgebied, mag naaktrecreatie, mits de plek geschikt is. Dus niet naast een drukke openbare weg of plein. Een plek aan het water, plas, meer of strand is altijd geschikt, mits het weer goed is, het tijdstip ernaar is, er geen of nauwelijks mensen zijn die er problemen mee hebben, gekleed of niet. (Bron: www.artikel430a.nl). Sterker nog in de jurisprudentie, die ook beschreven staat, staat beschreven dat naakt lopen in het bos zelfs toegestaan is. De meeste bossen vallen onder Staatsbosbeheer, dus ik zie het probleem niet.

 

Maar goed, als de meneer van Staatsbosbeheer zijn mening niet veranderd, zal ik daar bedekt moeten gaan staan. Als ik dat niet doe, volgend jaar geen festival en geen waterritueel meer. Dat is het mij niet waard. Topless mag wel. Dus mijn rebelse ik gaat nu een minuscuul klein bikinibroekje haken en die trek ik wel aan. Maar mijn gevoel van beknot worden, van betutteld te worden en onbegrip gaat daardoor zeker niet weg. 

 

Hartegroet, Rilana

Gelezen: 3842 keer Laatst aangepast op dinsdag, 15 augustus 2017 16:24
Drs. Rilana Altena

LevensKrachtVerbinder, maanvrouw, verbinder, healer, natuurspiritueel, kennisdrager – en deler, authentiek, puur, daadkrachtig, groot inlevingsvermogen, liefdevol, vol passie en enthousiasme.

www.lunara.nl

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.